SEPULTURA - BRAZYLIJSKA FURIA

Dzisiaj o książce wydanej kilka lat temu, ale dopiero teraz się za nią wziąłem. "Sepultura. Brazylijska Furia" to biografia wiadomego zespołu obejmująca czasy od założenia zespołu przez braci Cavalerów do wydania albumu "The Mediator Between Head and Hands Must Be the Heart" wydanego w 2013 roku. Sama książka trochę mnie rozczarowała. Jest napisana zdecydowanie powierzchownie i generalnie ślizga się po tematach. Zbyt mało historii z tras, ze studia, z życia członków kapeli etc. No ale jak 30 lat istnienia zespołu opisać na ledwo dwustu kilkudziesięciu stronach? Wliczając jeszcze dyskografie i wkładkę ze zdjęciami? No nie da się i mamy duży niedosyt. Konfliktowi Maxa i Glorii z resztą zespołu poświęcono nie co więcej stron ale też ranga tego wydarzenia powinna zająć więcej miejsca w książce. Pamiętam jaki był to szok kiedy w 1996 roku Max podjął decyzję o odejściu z zespołu który założył z bratem. Praktycznie wszyscy wtedy stali murem za nimi. No ale wtedy nie było też pełnej wiedzy na temat konfliktu, dzisiaj wydaje się że to Max z Glorią jednak przeholowali. Czytanie tej biografii spowodowało jednak inną rzecz. A mianowicie przesłuchałem płyty które zostały wydane po odejściu Maxa, a na które generalnie położyłem lagę. I wiecie co? To nie są najgorsze rzeczy. Tzn płyty są generalnie nierówne i oprócz zajebistych fragmentów zdarzają się momenty nudne, wtórne albo znowu przekombinowane. Ale wiele z tej muzyki posiada wściekłość i agresję, słychać pasję a i nowy wokalista plamy nie daje (nowy... hahaha to już dobrze ponad 20 lat). W szczególności warto zapoznać się z "Against", "Nation" i trzema ostatnimi. Wydawnictwa z lat dwutysięcznych dla mnie są nieco słabsze. Oczywiście dalej moje ulubione płyty Sepy to "Arise" i "Schizophrenia" ale na te nowsze już tak nie napieprzam jak dawniej.