HOSTIA - Nailed (2022)

Rzeszom wiernych Hostia kojarzy się z cudem w niejakiej Sokółce, kiedy to chrupek zamienił się ponoć we fragment ludzkiego serca. I ta płyta jest dla nich. Żeby porzucili wszelką nadzieję i przygotowali się na totalną anihilację. Hostia stworzyła dzieło które ani przez moment nie daje wytchnienia, wyprowadza cios za ciosem i pozostawia słuchacza zamroczonego niczym Najmana po kolejnej "zwycięskiej" walce. Death/Grind to dziedzina gdzie bardzo łatwo się sparzyć. Popaść w rutynę i nudę serwując kawałki w których chodzi tylko o to aby napierdalać szybciej i obrzydliwej. Hostia poruszając się w dosyć wąskiej stylistyce potrafi nam zaserwować album brutalny, intensywny a przy tym zajebiście interesujący i różnorodny. Naprawdę. Raz jest klasycznie grindowo, raz death/grindowo w stylu Cannibale na koksie, a czasem niemal hitowo z punk/crust/corową motoryką jak np. The Vampire of Barcelona. Do tego wwiercające się w głowę takie strzały jak "Zajebię cię" czy Siostra Bernadetta. Brzmienie w punkt, mistrzowska robota. Wokal robi robotę doskonałą starając się prezentować różnorodne środki wyrazu. Gitary z kapitalnym groovem, myślę że bardzo rzadko spotykane w grindujących kapelach na tak wysokim poziomie. No i do tego ta szalona perkusja. Na koncertach to będzie musiał być rozpierdol totalny, nie mam żadnych wątpliwości. I jeszcze ciekawy jestem, jaką miałby minę niczego nie świadomy katolik kupujący płytę zespołu Hostia, myśląc że znajdzie tam pieśni religijne. Zemdlałby? A może plunął na sutannę? No pewnie się nie dowiemy chyba że komuś rzeczywiście uda się lunąć partię cedeków Hostii do jakiś sklepików przykościelnych....No ale tak na poważnie. Trzeci album naszych rodaków to 24 minuty radochy ze słuchanej muzy. Muzy która ma na celu siać soniczną demolkę nie prezentując przy tym litości. Ja w to odważnie i bez lęku wchodzę. I Wam polecam. Bierzcie i słuchajcie tego wszyscy. Amen.