Ożesz kurwa. Ja pierdolę. I to powinna być cała recenzja drugiego albumu włoskich brutali z Posthuman Abomination. Przepraszam za atak wulgaryzmami od samego początku ale to co zrobili Włosi na tym albumie to przechodzi ludzkie pojęcie. Po kilkukrotnym odsłuchaniu "Mankind recall" mózg przestaje pracować na normalnych obrotach i jest bliski pogrążenia się w szaleństwie. Intensywność tej muzy jest na poziomie gdzie brakuje już jakiejkolwiek skali. Tempo, piekielne riffy, perkusista który na pewno gra więcej niż dwoma kończynami, podążające wściekle za nimi gitara i bas oraz głęboki wokal wprost z otchłani. Brzmienie surowe, naturalne, dla mnie w punkt. To naprawdę album którzy wszyscy fani brutalnego death metalu pokochają. Przynajmniej tak mi się wydaje. Polecam gorąco.
Temple Of Decay to solowy projekt (podziwiam) który właśnie wydał swój trzeci album o trafnym tytule "Profanus". Od razu powiem, podoba mi się bardzo. Jest to bezpretensjonalny black metal który został nagrany z pasją i czarnym jak smoła sercem. Nie ma tu potrzeby być najszybszym, najagresywniejszym a jest za to chłodny klimat, dużo zapamiętywanych melodii (już otwierający kawałek pt. "Wojna, Martwy Bóg i Błazen" to kapitalny mroczny hymn) i cały stek kierowanych w słuszną stronę bluźnierstw. Teksty są dosadne, proste ale nie mylić z prostackie i bardzo Anty. Podobają mi się i chce się krzyczeć razem "Wojna, wojna Tu i Teraz!!!". Żadnych samozwańczych poetów... Atmosferę robią głównie bardzo udane kompozycje. W tym zakresie słychać duży rozwój i postęp autora projektu. Czasem jest bardziej mrocznie, czasem bardziej dziko, czasem wojowniczo a czasem wręcz transowo i hipnotyzująco jak np. w "Miłosierdziu". Ważne jest to, że z każdym odsłuchem po...
Komentarze
Prześlij komentarz