Przejdź do głównej zawartości

BARBARIAN SWORD - Anti-Dogma Megaforce (2023)


Barcelona czyli Katalonia, Gaudi, Camp Nou, Messi i Lewandowski. Nie tym razem. Dzisiaj o nowym albumie pochodzących właśnie z tego miasta nuklearnych wymiataczy zwanych Barbarian Sword. To już 4 album tej istniejącej od 2011 roku kapeli. Kiedyś grali trochę wolniej a dzisiaj grają szybciej i wychodzi im to naprawdę znakomicie. Lubię, naprawdę lubię taki zajadły metal. Gdzie Impaled Nazarene spotyka się z Destroyer 666 i wieloma innymi spod znaku black/thrash, teraz na dodatek z doczepionymi klawiszami. I nie bójcie się ich, bo choć w tego rodzaju muzie raczej nie mają racji bytu to Barbarian używają ich z wyczuciem i wprowadzają naprawdę fajną atmosferę nadciągającej zagłady...Fajna atmosfera zagłady...Właśnie zdałem sobie sprawę z głupoty własnych słów ale nie będę kasował, zostawię ku przestrodze...Wracając jednak do rzeczy czyli muzyki. Totalny armagedon katalońscy barbarzyńcy serwują nam zwłaszcza w kawałku Nuke Barcelona, na plasterki jaki zwykł krzyczeć pewien znany zbójcerz. I ja nie będę się rozpisywał więcej, bo tu wszystko gra i trąbi, jest agresywnie a przy tym naprawdę chwytliwie. Barcelończycy za jednym zamachem nagrali dwa albumy. kiedy następna część to niestety nie wiem. Ale posłuchajcie tego co na razie jest. Warto!

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

TEMPLE OF DECAY - Profanus (2026)

  Temple Of Decay to solowy projekt (podziwiam) który właśnie wydał swój trzeci album o trafnym tytule "Profanus". Od razu powiem, podoba mi się bardzo. Jest to bezpretensjonalny black metal który został nagrany z pasją i czarnym jak smoła sercem. Nie ma tu potrzeby być najszybszym, najagresywniejszym a jest za to chłodny klimat, dużo zapamiętywanych melodii (już otwierający kawałek pt. "Wojna, Martwy Bóg i Błazen" to kapitalny mroczny hymn) i cały stek kierowanych w słuszną stronę bluźnierstw. Teksty są dosadne, proste ale nie mylić z prostackie i bardzo Anty. Podobają mi się i chce się krzyczeć razem "Wojna, wojna Tu i Teraz!!!". Żadnych samozwańczych poetów... Atmosferę robią głównie bardzo udane kompozycje. W tym zakresie słychać duży rozwój i postęp autora projektu. Czasem jest bardziej mrocznie, czasem bardziej dziko, czasem wojowniczo a czasem wręcz transowo i hipnotyzująco jak np. w "Miłosierdziu". Ważne jest to, że z każdym odsłuchem po...

OZZY OSBOURNE - No Escape From Now (2025)

  Ku***sko momentami przejmujący dokument o ostatnich latach Ozzy'ego. O jego zmaganiach z bólem, coraz to nowymi chorobami i zjebanymi operacjami. Nie wiem jakim cudem to wszystko zniósł i dał jeszcze pożegnalny koncert w Birmingham. Jak dobrze, że to się udało bo możliwość podziękowania fanom była jego ostatnim marzeniem. Przy tych wszystkich dolegliwościach czasem jeszcze potrafił coś palnąć w swoim stylu i rozbawić wszystkich dookoła. Widać jaką siłę ma muzyka bo potrafiła działać u niego terapeutyczne cuda. Myślę, że niejedna łza na tym filmie poleci. Zobaczcie bo warto choć ciężko się to ogląda... Ja teraz biorę się za książkę

PUTRIDITY - Morbid Ataraxia (2025)

  Myślę że fanom brutalnych dźwięków specjalnie tej nazwy nie muszę przedstawiać ale dla tych co nie znają garść podstawowych informacji. Putridity to początkowo projekt jednoosobowy zmajstrowany przez gitarzystę Andrea Aimone. Demówki trzaskał jeszcze sam ale już debiutancki album z 2007 roku pt. "Mental Prolapse Induces Necrophilism" nagrał już z pełną załogą. Od poprzedniego albumu minęło już 10 lat ale dwa lata temu po ogarnięciu nowego składu dostaliśmy epkę "Greedy Gory Gluttony". Teraz dostajemy nowy, a w sumie dopiero czwarty, album włoskiej ekipy. Do rzeczy zapewne powiecie, jak muza? Otóż moi drodzy to kosa niesamowita. Jednocześnie piękny i obleśny, odpychający i przyciągający, przeklęty i błogosławiony a jednym słowem mówiąc łomot. Co za natężenie piekielnych dźwięków, gitarowa brutal death metalowa chłosta w każdej sekundzie, ekstremalna soniczna nawałnica. Nie sposób docenić niesamowitej pracy perkusji która przy całym szaleństwie wali z niesamowitą pr...