Przejdź do głównej zawartości

AMORPHOUS - The Light Perish (2024)

 Indonezja to wielki, wyspiarski kraj o liczbie ludności sięgającej 280 milionów. Kojarzy nam się generalnie z tego, że mamy takie same barwy flag tylko w odwrotnym położeniu. Ludziom nieco bogatszym kojarzy się z wczasami na Bali a kibicom sportu ze świetnymi badmintonistami oraz wspinaczami sportowymi. W tym zdominowanym przez wyznawców islamu kraju działa również jednak scena metalowa a jednym z jej przedstawicieli jest Amorphous który właśnie wydał debiutancki album a który do tej pory miał na koncie tylko jednego demosa pt. "Immortal". No i co to ten debiucik? Ano całkiem, całkiem wporzo. Wściekły black/death metal proponowany przez indonezyjski duet z pewnością nie jest szczytem geniuszu jeśli chodzi o umiejętność gry, komponowania czy wyrafinowanej atmosfery. Ale jako całość naprawdę nie męczy, nie nudzi a czuć prawdziwą pasję i miłość do metalu. Początek albumu brzmi jak znajome Behemothowe dźwięki ale po chwili zmienia się to w raczej szwedzką kanonadę. Naprawdę sprawne tremola, zmiany tempa i tonacji, dopracowane i przemyślane riffy powodują, że pomimo średniego pierwszego wrażenia, chce się do tego albumu wracać. Przesłuchałem go już 3 razy i ochota na kolejny raz wzrasta z każdym kolejnym odsłuchem. Jest surowo, wściekle i bluźnierczo. Do tego w punkt wokal i czas z The light Perish mija bardzo szybko. Polecam Wam szczerze, odkrywajcie i wspierajcie takich młodych pasjonatów metalu z ,drugiego dla nas, końca świata



Komentarze

Popularne posty z tego bloga

TEMPLE OF DECAY - Profanus (2026)

  Temple Of Decay to solowy projekt (podziwiam) który właśnie wydał swój trzeci album o trafnym tytule "Profanus". Od razu powiem, podoba mi się bardzo. Jest to bezpretensjonalny black metal który został nagrany z pasją i czarnym jak smoła sercem. Nie ma tu potrzeby być najszybszym, najagresywniejszym a jest za to chłodny klimat, dużo zapamiętywanych melodii (już otwierający kawałek pt. "Wojna, Martwy Bóg i Błazen" to kapitalny mroczny hymn) i cały stek kierowanych w słuszną stronę bluźnierstw. Teksty są dosadne, proste ale nie mylić z prostackie i bardzo Anty. Podobają mi się i chce się krzyczeć razem "Wojna, wojna Tu i Teraz!!!". Żadnych samozwańczych poetów... Atmosferę robią głównie bardzo udane kompozycje. W tym zakresie słychać duży rozwój i postęp autora projektu. Czasem jest bardziej mrocznie, czasem bardziej dziko, czasem wojowniczo a czasem wręcz transowo i hipnotyzująco jak np. w "Miłosierdziu". Ważne jest to, że z każdym odsłuchem po...

OZZY OSBOURNE - No Escape From Now (2025)

  Ku***sko momentami przejmujący dokument o ostatnich latach Ozzy'ego. O jego zmaganiach z bólem, coraz to nowymi chorobami i zjebanymi operacjami. Nie wiem jakim cudem to wszystko zniósł i dał jeszcze pożegnalny koncert w Birmingham. Jak dobrze, że to się udało bo możliwość podziękowania fanom była jego ostatnim marzeniem. Przy tych wszystkich dolegliwościach czasem jeszcze potrafił coś palnąć w swoim stylu i rozbawić wszystkich dookoła. Widać jaką siłę ma muzyka bo potrafiła działać u niego terapeutyczne cuda. Myślę, że niejedna łza na tym filmie poleci. Zobaczcie bo warto choć ciężko się to ogląda... Ja teraz biorę się za książkę

PUTRIDITY - Morbid Ataraxia (2025)

  Myślę że fanom brutalnych dźwięków specjalnie tej nazwy nie muszę przedstawiać ale dla tych co nie znają garść podstawowych informacji. Putridity to początkowo projekt jednoosobowy zmajstrowany przez gitarzystę Andrea Aimone. Demówki trzaskał jeszcze sam ale już debiutancki album z 2007 roku pt. "Mental Prolapse Induces Necrophilism" nagrał już z pełną załogą. Od poprzedniego albumu minęło już 10 lat ale dwa lata temu po ogarnięciu nowego składu dostaliśmy epkę "Greedy Gory Gluttony". Teraz dostajemy nowy, a w sumie dopiero czwarty, album włoskiej ekipy. Do rzeczy zapewne powiecie, jak muza? Otóż moi drodzy to kosa niesamowita. Jednocześnie piękny i obleśny, odpychający i przyciągający, przeklęty i błogosławiony a jednym słowem mówiąc łomot. Co za natężenie piekielnych dźwięków, gitarowa brutal death metalowa chłosta w każdej sekundzie, ekstremalna soniczna nawałnica. Nie sposób docenić niesamowitej pracy perkusji która przy całym szaleństwie wali z niesamowitą pr...