Przejdź do głównej zawartości

DESULTORY - Into Eternity


 Szwedzizna, ale porządna. W 1993 roku Metal Blade wydaje debiutancki LP obiecującej kapeli ze Sztokholmu o nazwie DESULTORY. Album "Into Eternity" nabyłem na kasecie i co tu dużo się rozpisywać, jeżeli chodzi o ten rodzaj death metalu to był on w mojej prywatnej czołówce. Może dlatego, że pomimo, iż nagrany w Sunlight Studio nie brzmiał do końca jak inne zespoły hurtowo produkowane wtedy przez Tomasa Skorsberga. Mamy tu dosyć ciekawą mieszankę brzmienia sztokholmskiego z tym co prezentowały wówczas kapele z Goeteborga. Mi takie granie siadło. Sporo melodii ale takich które nie pozbawiają zespół agresji i tej właśnie sztokholmskiej drapieżności, sporo thrashowych riffów i do tego sprawne umiejętności muzyków...Tak, to naprawdę dobre jest. Potem Desultory nagrywa jeszcze jeden niezły album "Bitterness" i zatraca się zmieniając styl na niesłuchalny...W 1996 roku nagrywają gniota "Swallow the snake" i szczęśliwie się rozwiązują. Wracają w 2010 roku z nie najgorszym wcale albumem, ale to ciągle debiut jest tym do czego wracam. No i demosy mieli też świetne...Mogli osiągnąć dużo więcej ale sami sobie winni...

Komentarze

  1. Stare dobre Desultory. Jest tu moc a potem kicha.

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

TEMPLE OF DECAY - Profanus (2026)

  Temple Of Decay to solowy projekt (podziwiam) który właśnie wydał swój trzeci album o trafnym tytule "Profanus". Od razu powiem, podoba mi się bardzo. Jest to bezpretensjonalny black metal który został nagrany z pasją i czarnym jak smoła sercem. Nie ma tu potrzeby być najszybszym, najagresywniejszym a jest za to chłodny klimat, dużo zapamiętywanych melodii (już otwierający kawałek pt. "Wojna, Martwy Bóg i Błazen" to kapitalny mroczny hymn) i cały stek kierowanych w słuszną stronę bluźnierstw. Teksty są dosadne, proste ale nie mylić z prostackie i bardzo Anty. Podobają mi się i chce się krzyczeć razem "Wojna, wojna Tu i Teraz!!!". Żadnych samozwańczych poetów... Atmosferę robią głównie bardzo udane kompozycje. W tym zakresie słychać duży rozwój i postęp autora projektu. Czasem jest bardziej mrocznie, czasem bardziej dziko, czasem wojowniczo a czasem wręcz transowo i hipnotyzująco jak np. w "Miłosierdziu". Ważne jest to, że z każdym odsłuchem po...

OZZY OSBOURNE - No Escape From Now (2025)

  Ku***sko momentami przejmujący dokument o ostatnich latach Ozzy'ego. O jego zmaganiach z bólem, coraz to nowymi chorobami i zjebanymi operacjami. Nie wiem jakim cudem to wszystko zniósł i dał jeszcze pożegnalny koncert w Birmingham. Jak dobrze, że to się udało bo możliwość podziękowania fanom była jego ostatnim marzeniem. Przy tych wszystkich dolegliwościach czasem jeszcze potrafił coś palnąć w swoim stylu i rozbawić wszystkich dookoła. Widać jaką siłę ma muzyka bo potrafiła działać u niego terapeutyczne cuda. Myślę, że niejedna łza na tym filmie poleci. Zobaczcie bo warto choć ciężko się to ogląda... Ja teraz biorę się za książkę

PUTRIDITY - Morbid Ataraxia (2025)

  Myślę że fanom brutalnych dźwięków specjalnie tej nazwy nie muszę przedstawiać ale dla tych co nie znają garść podstawowych informacji. Putridity to początkowo projekt jednoosobowy zmajstrowany przez gitarzystę Andrea Aimone. Demówki trzaskał jeszcze sam ale już debiutancki album z 2007 roku pt. "Mental Prolapse Induces Necrophilism" nagrał już z pełną załogą. Od poprzedniego albumu minęło już 10 lat ale dwa lata temu po ogarnięciu nowego składu dostaliśmy epkę "Greedy Gory Gluttony". Teraz dostajemy nowy, a w sumie dopiero czwarty, album włoskiej ekipy. Do rzeczy zapewne powiecie, jak muza? Otóż moi drodzy to kosa niesamowita. Jednocześnie piękny i obleśny, odpychający i przyciągający, przeklęty i błogosławiony a jednym słowem mówiąc łomot. Co za natężenie piekielnych dźwięków, gitarowa brutal death metalowa chłosta w każdej sekundzie, ekstremalna soniczna nawałnica. Nie sposób docenić niesamowitej pracy perkusji która przy całym szaleństwie wali z niesamowitą pr...