No to ładnie Francuzi sponiewierali niewiernymi. Co to jest za piekielny album to masakra, jeśli słuchać black metalu to właśnie takiego...Duet ten wrócił z nową muzą po 12 latach i bardzo dobrze, bo tak klimatycznej i pierwotnej czarnej sztuki już chwilę nie słyszałem. Jest w tej muzyce i brzmieniu coś bardzo niebezpiecznego, coś bardzo przyciągającego i okultystycznego. Gitary chlastają jak najostrzejsza mojka, uszy choć krwawią to proszą o jeszcze. Zniekształcony, udręczony wokal robi niesamowitą atmosferę bliskiego końca wszystkiego. Rozpacz i nienawiść. Jednocześnie. Do tego ambientowe fragmenty tylko potęgują strach i niepokój. Trzeba przyznać, że Francuzi potrafią wykreować specyficzną i trudną do zdefiniowania atmosferę. Ja w ten świat wchodzę od pierwszych dźwięków. I żeby zrozumieć to co mi dzisiaj trudno wyrazić słowami to proponuję samodzielny odsłuch. Zdecydowanie najlepiej wchodzi na słuchawkach wieczorową porą. Polecam. Mocna rzecz.
Temple Of Decay to solowy projekt (podziwiam) który właśnie wydał swój trzeci album o trafnym tytule "Profanus". Od razu powiem, podoba mi się bardzo. Jest to bezpretensjonalny black metal który został nagrany z pasją i czarnym jak smoła sercem. Nie ma tu potrzeby być najszybszym, najagresywniejszym a jest za to chłodny klimat, dużo zapamiętywanych melodii (już otwierający kawałek pt. "Wojna, Martwy Bóg i Błazen" to kapitalny mroczny hymn) i cały stek kierowanych w słuszną stronę bluźnierstw. Teksty są dosadne, proste ale nie mylić z prostackie i bardzo Anty. Podobają mi się i chce się krzyczeć razem "Wojna, wojna Tu i Teraz!!!". Żadnych samozwańczych poetów... Atmosferę robią głównie bardzo udane kompozycje. W tym zakresie słychać duży rozwój i postęp autora projektu. Czasem jest bardziej mrocznie, czasem bardziej dziko, czasem wojowniczo a czasem wręcz transowo i hipnotyzująco jak np. w "Miłosierdziu". Ważne jest to, że z każdym odsłuchem po...

Komentarze
Prześlij komentarz