NEOLITH - Inbir (2026)

 Z sąsiadującego z moją Małopolską Podkarpacia wynurzył się Neolith ze swoim szóstym albumem. Tradycyjnie już u nich z tytułem zaczynającym się na literę "I" biorą się za mroczną tematykę sumeryjskich mitów i wierzeń. I tak szczerze to nie od razu polubiłem się z tą płytą, po części z mojej winy, ale gdy poświęciłem jej całą swoją uwagę to doszedłem do wniosku, że Neolith wydał swój najbardziej intensywny materiał i powierzchowny jego odsłuch może doprowadzić jak u mnie do fałszywych wniosków, że nuda, że daje Behemothem, że to już było. Błąd. Duży błąd. Bo jaka nuda gdy co chwilę dostajemy ostry riff, zmianę klimatu, tempa, stylu. Owszem to wszystko było, ale to przecież ja zawsze powtarzam, w tej stylistyce co miano wymyślić to już wymyślono i proszę dać sobie spokój z eksperymentami. Co nie oznacza prostego kopiowania i marnego odtwórstwa. No i tego tu nie usłyszycie. Słychać natomiast, że Levi i cała ekipa to przede wszystkim maniacy metalu i od wpływów nie uciekną ale zdecydowanie robią to po swojemu. A że czasem Behemothowo? Żadna ujma i do tego po dokładnym przesłuchaniu to stwierdzam, że są to tylko fragmenty w porównaniu do całości. Są prawdziwe kilery koncertowe jak chyba pierwszy u nich kawałek w ojczystym języku oraz tnący jak brzytwa "The Dawn Is Waking". Death/black metal a.d. 2026 w wykonaniu Neolith to świetne, przemyślane kompozycje z ciekawymi, dającymi do myślenia tekstami. Wnioski często niezbyt optymistyczne. Jak powiedział Levi w wywiadzie dla bloga Muzyka Okiem Krytyka, co ja też nie raz powtarzam: "...Patrzymy na historię, uczymy się jej, budujemy coraz bardziej skomplikowane cywilizacje, a później popełniamy dokładnie te same błędy. Walczymy o władzę, pieniądze, wpływy, idee i własne ego. Budujemy i niszczymy, wierzymy i przestajemy wierzyć. I tak bez końca..." Niestety nie uczymy się na błędach...No nic. Nie zróbcie więc tylko mojego błędu. Słuchajcie od razu uważnie. Warto