Przejdź do głównej zawartości

WSPOMNIEŃ CZAR cz.1 - TIAMAT

 


Z muzyką Szwedów spotkałem się dosyć szybko, na początku mojej przygody z cięższym metalem. Najpierw na początku 1992 roku wpada mi w łapy piracka kaseta MG i "The Astral Sleep". Ten niezwykle melodyjny ale wciąż dosyć brutalny album robi na mnie spore wrażenie a w szczególności charakterystyczne, szarpiące gitary. Kawałek "Lady Temptress" ląduje na mojej prywatnej liście death metalowych hitów na której pozostaje do dzisiaj. Nie bez znaczenia miała świetna produkcja mocno zarobionego wtedy Waldemara Sorychty. Następnie szybciutko do sklepu po debiut "Sumerian Cry" i choć to surowsza rzecz ro również bardzo mi się podoba i mogę już stwierdzić że zostałem fanem tej kapeli. No i za niedługo zakup już w formie kasety na licencji albumu "Clouds". No i lekki szok był. Czy to jeszcze death metal w ogóle? Jest jeszcze bardziej melodyjnie, ale przy tym dosyć mrocznie a gitary mielą mocno. Kompozycyjnie to majstersztyk. W głowie na długo zostają refreny i melodie z "In a dream" czy "The sleeping beauty" Zespół wchodzi na inny poziom a ja z lubością rysuje logo na zeszytach w szkole za co nieraz mi się obrywa. Dwa lata później wydają swój kamień milowy. "Wildhoney". Piękna to muza. Ale pojawiają się pierwsze rysy w relacji pomiędzy nami. No bo "Whatever that hurts" to jeszcze super, fajnie i w ogóle. Ale potem, czasem robi się za miękko i zamiast mroku mamy smutek i melancholię. Ukojenie jak piszą niektórzy. Pewnie tak, ale ja w metalu, zwłaszcza wówczas, raczej nie tego uczucia szukam. Więc trochę zawód jest. Następne albumy to coraz dalsze oddalanie od stylistyki nie tylko death, ale czasem w ogóle metalowej. Więc zainteresowanie Tiamatem u mnie poleciało. Zwłaszcza jeszcze czytając o nawalonym Edlundzie na koncertach. Ale nadal wracam chętnie do pierwszych trzech albumów a "Clouds" pozostaje w czołówce moich ulubionych płyt...

Ulubione utwory: "Lady Temptress", "Nocturnal Funeral", "The Sleeping Beauty"
Ulubione płyty: "Clouds", "The Astral Sleeps", "Sumerian Cry"

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

TEMPLE OF DECAY - Profanus (2026)

  Temple Of Decay to solowy projekt (podziwiam) który właśnie wydał swój trzeci album o trafnym tytule "Profanus". Od razu powiem, podoba mi się bardzo. Jest to bezpretensjonalny black metal który został nagrany z pasją i czarnym jak smoła sercem. Nie ma tu potrzeby być najszybszym, najagresywniejszym a jest za to chłodny klimat, dużo zapamiętywanych melodii (już otwierający kawałek pt. "Wojna, Martwy Bóg i Błazen" to kapitalny mroczny hymn) i cały stek kierowanych w słuszną stronę bluźnierstw. Teksty są dosadne, proste ale nie mylić z prostackie i bardzo Anty. Podobają mi się i chce się krzyczeć razem "Wojna, wojna Tu i Teraz!!!". Żadnych samozwańczych poetów... Atmosferę robią głównie bardzo udane kompozycje. W tym zakresie słychać duży rozwój i postęp autora projektu. Czasem jest bardziej mrocznie, czasem bardziej dziko, czasem wojowniczo a czasem wręcz transowo i hipnotyzująco jak np. w "Miłosierdziu". Ważne jest to, że z każdym odsłuchem po...

PHOBOCOSM - Gateway (2025)

  Noooo, mocno się nam ten rok kończy. Kanadyjczycy z Montrealu atakują właśnie czwartym albumem i dalej mają jeden cel: siać niepokój. Tak jak na poprzednim albumie, mamy cudowanie rozbudowany klimat nadciągającej apokalipsy. Nie każdy potrafi go zbudować w tak sugestywny sposób jak Phobocosm. Zresztą kanadyjskie zespoły mają jakieś duże predyspozycje do tworzenia muzyki która przynosi odwrotność ukojenia. Ten death metal nie pozostawia obojętnym. Bestialskie riffy naprawdę wchodzą do łba z pełną mocą szpikulca do lobotomii. Gitary i wokal to potęga tego albumu. Wszystko w punkt zagrane i do tego bestialskie brzmienie. Cztery zaledwie utwory, poprzerywane interludiami daje w sumie 35 minut muzyki. Przy jej intensywności to idealny czas aby utrzymać uwagę nie pozostając za bardzo sponiewieranym. Jeśli podobał Wam się poprzedni ich album "Foreordained" to sięgajcie śmiało. "Gateway" to tak naprawdę jego kontynuacja, zresztą nagrana podczas tej samej sesji. Bierzcie ...

Lublin 11.04.2026

  PRZYGODY FANA MICHAŁA Michał nie chodził na koncerty. Twierdził, że za dużo z tym ambarasu. Pewnego dnia miał sen. W całym Lublinie odwołali wszystkie koncerty bo nikt na nie nie chodził. Michał obudził się przerażony i zlany potem...i dalej nie chodził na koncerty... Nie bądź jak Michał, chodź na koncerty. Piękna okazja w Lublinie będzie 11.04.2026. Metalowy łomot GWARANTOWANY!!! Przybywajcie bo zespołom i organizatorom będzie miło.